Een voor mij heldere tweede ambitie is om dit alles te doen in een open forum, een marktplaats voor wetenschappelijk onderzoek, waarin technologie-ontwikkeling volgens de Open Source-filosofie hand in hand gaat met wetenschappelijke vraag-beantwoording. Ik kijk er ook naar uit om de samenwerking te verdiepen met de nieuwe groepen die we in Tilburg hebben verwelkomd binnen ons nieuwe Tilburg centre for Creative Computing, op het gebied van games en vision. Veel van wat ik hier heb gezegd over impliciete modellen heeft een evenknie in de wereld van gaming, robotica, en beeldverwerking; ook daar blijken maximalistische, analoog redenerende modellen goed toepasbaar.

Dankwoord

Aan het eind van mijn rede gekomen wil ik beginnen met mijn dank uit te spreken aan het college van bestuur van de Universiteit van Tilburg en het bestuur van de Faculteit der Geesteswetenschappen voor hun vertrouwen in mij. Een woord van dank wil ik ook richten aan NWO, de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek, voor het creëren van de voorwaarden om mijn ideeën op het gebied van onderzoek te realiseren.

Ik prijs mezelf gelukkig met de groep mensen die mij in dat onderzoek de weg hebben gewezen. De tijd die ik als student op deze universiteit doorbracht bracht me al vroeg op die weg. Ik herinner me de voelbare energie die, nu twintig jaar geleden, in de lucht hing rondom de start van een nieuwe doctoraalopleiding (Taal en Informatica) en een nieuw onderzoeksinstituut (het Instituut voor Taal- en Kennistechnologie), met vanuit ons studenten gezien als boegbeeld Harry Bunt. Hooggeleerde Bunt, beste Harry, je hebt structuren neergezet waarin wij ons hebben kunnen ontwikkelen. We werden meegenomen in het authentieke enthousiasme van mensen als Hans Paijmans en Walter Daelemans, die niet alleen inhoud brachten, maar ons ook aanmoedigden om buiten de gebaande paden te denken. Buiten de deur leerde ik nog meer van Bea de Gelder, Jean Vroomen en René Collier. Ik ben mijn docenten van toen dankbaar voor het overbrengen van die energie en die zin in onderzoek doen.

Het was Walter Daelemans die met het onderwerp kwam waarover we een dik decennium jaar later samen een boek hebben geschreven (Daelemans en Van den Bosch, 2005). Het onderwerp, geheugengebaseerde taalverwerking, is een geweldige inspiratiebron gebleken waaruit we nog altijd putten. Hooggeleerde Daelemans, Walter, ik ben je dankbaar dat je me vanaf dat eerste moment deelgenoot hebt gemaakt van je ideeën. Je raadgevingen door de jaren heen hebben me op belangrijke momenten wezenlijk geholpen. Je hebt onze groep in Tilburg opgebouwd, parallel aan een zustergroep in Antwerpen. Ik hoop dat wat wij altijd gniffelend onze Groot-Brabantse gedachte noemen, nog lang moge bestaan. Jouw gastvrijheid en onze kameraadschap en vriendschap is me zeer dierbaar.

Het werk van Ton Weijters was een belangrijke inspiratiebron voor de eerste experimenten die Walter en ik uitvoerden. Later was hij ook een van mijn begeleiders van mijn promotiewerk. Ik dank Ton voor zijn vriendschap, toewijding, en wetenschappelijke eigenwijsheid, waar ik veel van heb geleerd.

Hooggeleerde Van den Herik, beste Jaap, hoe tomeloos je energie is ervaar ik inmiddels weer iedere dag. Met bewondering heb ik meegeholpen om een nieuwe droom te realiseren: een onderzoekscentrum voor Creative Computing in, hoe bestaat het, Tilburg. Maar toch klopt het helemaal: we zijn het altijd roerend eens gebleven over hoe goed het onderwerp "taal" past op jouw visie op het snijvlak van het menselijk blikveld en de computer (Van den Herik, 1988). Ik bewonder je open blik over vakgebieden en specialismen heen. Ik kijk bijzonder uit naar de komende jaren van samenwerking binnen ons centrum.

Ik wil mijn dank ook uitspreken aan vier hooggeleerden die ik heb leren kennen toen ze nog niet die waardigheid bekleedden. Hooggeleerde Postma, Eric, je magische mix van rustgevend relativisme en waanzinnige humor hebben me in mijn promotietijd zeer geholpen. Met jou erbij komt altijd alles goed. Hooggeleerde Krahmer, beste Emiel, wat heb ik veel gehad aan je feedback in onze bijpraatsessies door de jaren heen. Onze gezamenlijke en parallele geschiedenis is nog niet afgelopen, en ik kijk uit naar het vervolg---en naar signaleringen van nieuwe muziektrends natuurlijk. Hooggeleerden Swerts en Maes, beste Marc en beste Fons, voor mij maken jullie deel uit van het Vlaamse engelenkoor wat over mij, kwart-Belg, altijd waakt. Ik prijs me gelukkig met jullie als collega's en dank jullie voor het luisterende oor en jullie support en aanstekelijke enthousiasme.

Ik werk dag in, dag uit samen met een groep mensen op wie ik enorm trots ben, en die ik diep dankbaar ben voor hun inzet en kameraadschap. Piroska, Martin, Toine, Ko, Sander, Sander, Steve, Marieke, Herman, Peter, Menno, Roser, Iris, Erwin, en alle anderen die ILK hebben helpen worden tot wat het nu is. Ik vind het fijn om met jullie te werken.

Mijn dank geldt ook, zonder namen te noemen, maar de goede verstaander weet genoeg, voor iedereen in Nederland en daarbuiten met wie ik heb mogen samenwerken, en nog steeds samenwerk, aan onderzoek en de organisatie van onderzoek.

Terug naar de basis. Ik haal veel kracht uit het gevoel van thuis zijn temidden van mijn gezin, waar ik ook ben. Dat gevoel, en die basis zelf, heb ik meegekregen van mijn lieve ouders. Lieve papa en mama, bedankt voor jullie nooit aflatende vertrouwen en steun; jullie kunnen ook op mij rekenen.

Lieve Liam en Merijn, wat is het toch mooi om jullie de wereld te zien betreden. Jullie originaliteit en fantasie verrast me iedere dag weer en maakt me gelukkig. En jullie worden zo groot. We gaan nog veel leuke dingen doen samen.

Liefste Anne-Marie, wat hebben we samen al een avonturen beleefd. Keuzes werden vaak bepaald omdat ik iets in mijn hoofd had. Toch hebben wij overal ons huisje kunnen bouwen. Jij bent mijn rustpunt en mijn aarde. Dank je voor je steun en liefde.

Ik heb gezegd.